امام عسكرى عليه السّلام بازگشتم و عرض نمودم : اى فرزند رسول خدا ، شادى من به واسطهء منتى كه بر من نهاديد بسيار است ؛ بفرماييد آن سنتى كه [ صاحب الزمان عليه السّلام ] از خضر و ذو القرنين دارند ، چيست ؟ امام عليه السّلام فرمودند : غيبت طولانى ، اى احمد . « 1 » عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ، آيا غيبت او به طول خواهد انجاميد ؟ امام عليه السّلام فرمودند : به خدا سوگند چنين باشد ، تا آن‌جا كه بيشتر معتقدان به او [ از اعتقاد خويش ] بازگردند و باقى نماند مگر كسى كه خداى تعالى عهد و پيمان ولايت ما را از او گرفته و ايمان را در دلش نگاشته و با روحى از جانب خود تأييدش كرده باشد . « 2 » اى احمد بن اسحاق ، اين ، امرى از امر الهى و سرّى از اسرار ربوبى و غيبى از غيب پروردگار است . آن‌چه را به تو عطا كردم ، بگير و پنهان كن و از شاكران باش ، تا فردا همراه ما در علّيّين باشى . « 3 »

--> ( 1 ) . طول الغيبة يا أحمد . ( 2 ) . إي و ربّي حتّى يرجع عن هذا الأمر أكثر القائلين به و لا يبقى إلّا من أخذ اللّه عزّ و جلّ عهده لولايتنا ، و كتب في قلبه الإيمان و أيّده بروح منه . يا أحمد بن إسحاق هذا أمر من أمر اللّه ، و سرّ من سرّ اللّه ، و غيب من غيب اللّه ، فخذ ما آتيتك و اكتمه و كن من الشّاكرين تكن معنا غدا في علّيّين . ( 3 ) . همان ، باب 38 ، ح 1 .